Technologia stolarstwa

Mechaniczna obróbka drewna

 

 

Piłowanie

 

W praktyce ciesielskiej występuje piłowanie prostoliniowe. Piłowanie prostoliniowe może być poprzeczne, wzdłużne i skośne. Piłowanie elementów wykonuje się za pomocą pilarek. Szczelina powstała w procesie przecinania materiału nazywa się rzazem. Rzaz nie jest zazwyczaj gładki. Na gładkość rzazu ma decydujący wpływ jakość rozwarcia zębów piły i ich jednakowa wysokość. Rozwarcie zębów polega na wychyleniu parzystych zębów w jedną stronę, a nieparzystych w stronę drugą. Celem tego zabiegu jest uzyskanie rzazu o szerokości przekraczającej grubość tarczy lub taśmy piły.


Struganie


Struganie drewna to zrywanie z jego powierzchni cienkich warstewek, zwanych wiórami, za pomocą wirujących noży. Podczas suszenia drewno ulega większym bądź mniejszym odkształceniom. Niekiedy są to odkształcenia niewidoczne gołym okiem, ale mające wpływ na jakość wyrobu gotowego. Ponadto powierzchnie elementów surowych, są najczęściej chropowate, ponieważ uzyskuje się je piłowaniem. Dlatego podstawowym warunkiem dalszej obróbki kształtującej elementy z drewna jest uzyskanie powierzchni bazowych, to jest powierzchni, które w dalszej obróbce będą przylegały do stołów i przykładni czy prowadnic obrabiarek.

 

Frezowanie

 

Na frezarce wykonuje się wyrównywanie i profilowanie wąskich powierzchni, czopowanie, wczepowanie, rowkowanie, głębienie oraz modelowanie i odwzorowywanie, zwane również frezowaniem krzywoliniowym.

Frezarka dolnowrzecionowa jest wyposażona w pionowe wrzeciono, na którym zamocowano trzpień wystający ponad stół obrabiarki. Na trzpieniu tym unieruchamia się frez nasadzany lub głowicę frezową z nożami. Wykonuje on ruch obrotowy wraz z frezem lub głowicą. Podczas przesuwania elementu obrabianego i dociskania do wirujących noży następuje frezowanie. Często, zwłaszcza podczas wykonywania złączy, stosuje się zestawy frezów nasadzanych. W celu uzyskania złożonych profilów używa się frezów profilowych. Każdy frez jest zbiorem kilku lub kilkunastu noży zamocowanych na stałe na niewielkiej tarczy lub walcu metalowym. W głowicach frezowych noże skrawające są wymienne

 

Wiercenie

 

 

Otwory i gniazda o przekroju poprzecznym okrągłym wykonuje się za pomocą wiertarek poziomych i pionowych. Wiertarko-frezarkami można wykonywać otwory lub gniazda płaskie. Narzędziami skrawającymi podczas wiercenia są wiertła. Ich odmiany najczęściej stosowane w produkcji stolarskiej to:

a) wiertło śrubowe (do wiercenia gniazd i otworów głębokich),

b) środkowiec walcowy dwuostrzowy (do wiercenia gniazd płytkich),

c) wiertło łyżkowe (do wiercenia gniazd i otworów o poprzecznym przekroju płaskim – prostokątnym),

d) wiertło cylindryczne piłkowe (do wycinania wstawek do zaprawiania sęków),

e) wiertło śrubowe z pogłębianiem (do nawiercania i pogłębiania otworów do wkrętów z łbem stożkowym).

Każde wiertło składa się z trzpienia mocowanego w uchwycie obrabiarki oraz z wydłużonego elementu zakończonego częścią roboczą wyposażoną w noże skrawające. Śrubowy kształt niektórych wierteł ułatwia usuwanie wiórów z wykonywanego otworu czy gniazda. Ma to szczególne znaczenie wtedy, gdy otwór lub gniazdo są głębokie.
 

 

Szlifowanie

 

Celem szlifowania drewna i tworzyw drzewnych jest wygładzanie i oczyszczanie z plam i zabrudzeń powierzchni elementów. W produkcji stolarskiej szlifowanie wykonuje się za pomocą różnego rodzaju szlifierek . Narzędziem skrawającym jest w przypadku szlifowania narzędzie ścierne. Są to wyroby w kształcie arkuszy, taśm, krążków itp., o podłożach z papieru, tkaniny lub fibry, na których umocowana jest warstwa ścierniwa (materiału ściernego) za pomocą klejów naturalnych, syntetycznych lub ich kombinacji. Drobne ziarna twardego ścierniwa działają jak maleńkie noże skrawające i odrywają od wygładzanej powierzchni niewielkie wiórki w postaci pyłu drzewnego. Uzyskiwana gładkość powierzchni zależy od wielkości ziaren.

 

 

Łączenie drewna
 
Kto szybko i łatwo chce zrobić regał na zapasy do piwnicy, sięga najczęściej po wkrętarkę akumulatorową i odpowiednie wkręty do płyt wiórowych. Jednak to, co w zupełności wystarcza do piwnicy, nie jest absolutnie do wykorzystania w domu. Któż chciałby, aby główki wkrętów były widoczne na ściankach regału. Wprawdzie otwory te można wypełnić masą maskującą lub zaszpachlować, ale z reguły nie wygląda to najpiękniej! Przy takich pracach oczekuje się możliwie jak najmniej widocznych lub wręcz dekoracyjnych połączeń. Rozwiązania temu służące chcemy Państwu wyczerpująco przedstawić na następnych stronach niniejszej broszury.
 

Dekoracyjne i niewidoczne połączenia w drewnie
 
 

Połączenia kołkami meblowymi
 
Chyba najbardziej znanym, „niewidocznym” połączeniem w drewnie jest połączenie za pomocą okrągłych kołków. Powszechność tej metody wynika głównie z faktu, że do jej wykonania potrzebne są jedynie wiertarka oraz odpowiednie wiertło do drewna. Oba narzędzia znajdziemy niemal w każdym gospodarstwie domowym, nic więc dziwnego, że każdy majsterkowicz ma już z pewnością pewne doświadczenia w łączeniu drewna tą metodą.
 

Połączenia lamelkami
 
Mniej znane jest łączenie drewna przy użyciu lamelek. Ma ono jednak zdecydowaną przewagę nad połączeniem kołkowym. Wynika to z faktu, że owalna forma płytek lamelowych pozwala, w przeciwieństwie do kołków meblowych, na przesuwanie łączonych elementów względem siebie.
 

Połączenia wpustowe, w kształcie na jaskółczy ogon
 
Chyba najładniejszym i niezwykle dekoracyjnym, lecz zarazem bardzo trudnym do wykonania połączeniem w drewnie jest połączenie wpustowe. Jego wykonanie przy użyciu ręcznych
narzędzi wymaga ogromnej zręczności i wiele praktyki. Mniej wprawionym majsterkowiczom z pomocą przychodzi wolfcraft proponując przystawkę pod frezarkę górnowrzecionową, z użyciem której wykonanie narożnikowego połączenia wpustowego staje się o wiele prostsze
 

Niewidoczne połączenia wkrętami
 
Zasada działania tego szybkiego, dokładnego i wytrzymałego połączenia opiera się na ukośnie nawiercanych otworach kieszeniowych. W celu precyzyjnego wywiercenia otworu i dokładnego prowadzenia wiertła zastosowano szablon wiercenia ze specjalnie skonstruowanym, stopniowym wiertłem. Czubek wiertła wywierca mały otwór prowadzący pod gwint wkrętu, podczas gdy drugi stopień tworzy większy otwór służący do zagłębienia główki wkrętu w drewnie. Największą zaletą w porównaniu do tradycyjnego łączenia wkrętami jest to, że w tym połączeniu wkręty są z zewnątrz niewidoczne.
 

Płytki stożkowe (Fleki)
 
Pod nazwą produktową „płytka stożkowa” ukrywa się mały i niepozorny „pomocnik” o dużej efektywności w zastosowaniu. Jeśli chodzi o zaślepianie otworów po sękach czy nieestetycznych otworów pod wkręty, te okrągłe płytki z drewna sosnowego oferują szybkie i nieskomplikowane rozwiązanie. Płytki stożkowe o dostępnych średnicach 15, 20, 25, 30, 35 i 40 mm można stosować nie tylko we wspomnianych sytuacjach, ale także wykorzystywać je do wielu innych zadań. Przykładowo można ich użyć z powodzeniem jako kółka przy wykonywaniu zabawek dla dzieci.

WOLNIAK

Profesjonalne usługi stolarskie

© 2023 by THE BUILDER

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now